Aangepast zoeken

maandag 17 oktober 2016

DeScorpio's Column: Net carnaval, maar dan anders…

In de roerige periode van mijn pubertijd vierde ik jaarlijks graag Halloween. Er zat geen diepere betekenis achter voor mij, geen speciale reden om dit feest elk jaar vol overgave te vieren. Voor mij was het simpelweg een manier om me af te zetten tegen  andere populaire feestdagen zoals Kerstmis, Pasen en Valentijnsdag. Aan die feestdagen had puber-Lou een broertje dood. Nog steeds, trouwens.
Het is wat mij betreft niet erg dat andere mensen gelukkig worden van Kerstmis, ga alsjeblieft je gang! Ik wil gewoon niet gedwongen worden om feest te vieren als ik er niets mee heb.
Halloween werd door mij en mijn rare vriendjes gevierd door op zaterdagavond naar De Blokhut te gaan. De Blokhut was een hardrockkroeg in Rotterdam Zuid, waar veel rockers nog steeds warme herinneringen aan koesteren. Verkleed liepen wij door de vrieskou naar die ene plek waar wij behandeld werden als volwassenen, zelfs als we ons niet zo heel erg volwassen gedroegen.

De afgelopen jaren had ik het wat te druk met muziek maken om Halloween te vieren. Wanneer je weekend na weekend in uitgaansgelegenheden rond loopt, blijft er weinig tijd over om uitbundig feestjes te vieren. De Blokhut is bovendien veranderd in een opvangcentrum voor daklozen en tegenwoordig word ik overal als een volwassene behandeld. Dit jaar, echter, zal het weer gaan gebeuren.
Op 29 Oktober speel ik met m’n band op een Halloween feest en zal ik verkleed op het podium staan, op 30 Oktober ben ik uitgenodigd voor een feestje waar ik niets meer hoef te doen dan me onvolwassen gedragen. In kostuum, vanzelfsprekend.
Mijn dochter en vriendin zullen zorg dragen voor de versiering van het huis en zo zal mijn favoriete feestdag weer eens ouderwets worden gevierd. Maar…. De speciale reden om Halloween te vieren is er nog steeds niet. Met Kerstmis viert men de geboorte van Jezus Christus. Met Pasen viert men dat hij op stond uit de dood.
Hypocriet als ik ben heb ik altijd hard gebruld dat ik niet mee doe met Kerst en Pasen omdat ik niet Christelijk ben. Maar waarom dan wel Halloween vieren?
Oorspronkelijk stamt het Halloween feestje uit een oud Keltisch feest, Samhain. Men vierde dit feest op 31 oktober. Die dag eindigde het oogstseizoen en op 1 november begon de winter.
Nou, dat was wel een reden voor een feestje! De oogst lag veilig in de schuur en de koeien stonden in de stal. De Kelten vierden het met grote vreugdevuren en een zootje rituelen.
De Kelten geloofden dat op Samhain de deur naar de onderwereld op een kiertje stond, waardoor de doden en feeën en zo naar onze wereld konden komen.  Voor de doden was niemand bang, ze werden zelfs geëerd met feestmalen. Maar naast de doden en feeën konden ook demonen door de deur komen en daar waren de Kelten niet zo blij mee. De politie bellen was in die tijd nog geen optie, dus ze moesten zelf iets verzinnen.  De Kelten lieten de demonen schrikken en maakten hun eigen huizen en zichzelf zo onaantrekkelijk mogelijk. Ze doofden hun haard, maakten zichzelf weerzinwekkend door zich te vermommen als demonen, heksen en andere boosaardige wezens. Daar zouden de demonen vast van schrikken… Van demonen…
Vervolgens liepen de Kelten in en om het huis en maakten lawaai. Later volgde er een optocht met het hele dorp. Klinkt als een te gekke traditie!

De pompoenen (Jack-o-lantern) die gesneden worden in de vorm van een monsterlijk hoofd vinden hun oorsprong waarschijnlijk in een oud Iers volkslied. Dit lied ging over Jack, een dronkaard en bedrieger die de duivel in een boom opsluit. Hij beloofde de duivel dat hij vrij zal worden gelaten, maar hield z’n woord niet. De duivel strafte Jack toen hij sterft, door hem de hel niet binnen te laten. Jack kon ook niet naar de hemel, omdat hij geen goed persoon was geweest. Jack moest door de duisternis dwalen en kreeg niets dan een gloeiend kooltje om zijn weg te vinden. Om het kooltje zo lang mogelijk te laten branden flikkerde Jack het in een uitgeholde biet. De Ieren die naar Amerika emigreerden, vonden een pompoen mooier, dus hebben de traditie voor het gemak maar even veranderd.

Langzaam maar zeker begint de traditie ook in Nederland steeds populairder te worden. Niet meer alleen onder rockers, zoals vroeger, maar ook bij ‘normale’ mensen.

Nou, ik ben natuurlijk hartstikke blij dat ik nu de geschiedenis van het feestje ken, maar het zal niet zorgen voor een diepere betekenis bij het Halloweenfeest voor mij. Ik zal gewoon in m’n rare pakkie door de stad lopen. Ik zal geen moment aan demonen denken, maar gewoon plezier maken.
Inmiddels vind ik het eigenlijk wel fijn om één avond per jaar níet als een volwassene te worden behandeld.

Dit jaar ben ik verkleed als Minion of zo. Of als koekoeksklok.
Net carnaval, maar dan anders…
Lou DeSorpio

0 reacties:

Een reactie plaatsen

Gratis ads

NOS.nl binnenlands nieuws