Aangepast zoeken

maandag 23 juni 2014

Indian Sunrises: Jeugdsentiment en virtuositeit

Zoetermeer - Zondagmiddag traden de Indian Sunrises op in JJ Music House. kort na het begin van het optreden kwam ik binnen.

Op het podium stonden Ron Baggerman en friends. Een bijzondere club muziekkanten. Achter de drums zat een wel heel bekend gezicht, ja het was hem echt. De drummer van de beroemde band Redbone  Pete Depoe, u weet wel van "We were all wounded at wounded knee" en "The witch queen of new orleans". Nummers die nog steeds op de radio voorbij komen. Voor de drums stond Nippy Noya. Ook zo'n grootheid. Een Nederlands allround-percussionist van Japans-Indonesische komaf. Hij is de zoon van de Japanse taiko-drummer Fusao San Nakato. Noya woont sinds 1968 in Nederland,  hij heeft met artiesten uit binnen- en buitenland gewerkt, maar is vooral bekend als congaspeler van MassadaNoya speelde op meer dan 200 albums, die niet in één genre zijn te vangen. Hij speelde mee met musici als Bert Kaempfert, Jan Akkerman, Rosa King, JJ Cale en Billy Cobham,Chaka Kahn , Eric BurdonRick Burgemeestre verschijnt samen met Ron Baggerman regelmatig ten tonele voor Jamsessies en is een doorgewinterde percussionist. Hij speelt al vanaf zijn 13de jaar. En speelde in o.a.Timbalero en Bongoséro. Hij is docent en geeft bij Dununba workshops  en laat mensen kennis maken met vele wereldinstrumenten.  Rick Spangenberg speelde in vele bands en heeft al een lange carrière achter de rug en optredens met vele bands.Hij bewoog zich voornamelijk in de Surinaams/ Antilliaanse muziekscene. Dus een stel doorgewinterde muziekkanten.

En dan is daar nog Ron Baggerman. Een geval apart zal ik maar zeggen. Zoals Ron zijn er maar weinigen op deze aardbol. Ron is een multi-instrumentalist. Hij speelt basgitaar, gitaar en orgel. Eerst speelde hij de Chapman Stick en schakelde daarna over op de Ziggy Tapguitar.Welke vergelijkbaar is met de Stick. 2 groepen van 6 snaren, waarbij hij met links de bassnaren bespeelt en met rechts de gitaarkant.Een bijzondere gave. Op youtube kom je bijna uitsluitend video's van Ron tegen. Er zijn maar heel weinig mensen die dat bijzondere instrument kunnen bespelen. Ik kwam wel een paar gave stukjes tegen van de Chapman stick. Zodra we het hebben over de Ziggy Tapgitaar, kom je eigenlijk alleen Ron Baggerman tegen op het internet.

De bijzondere speelkunsten van deze gitarist in combinatie met de doorgewinterde percussionisten en de vermaarde drummer beloofden iets bijzonders in JJ Music House. En dat werd het ook. Jeugdsentiment maakte zich meester van mij bij de beroemde hits van Redbone. Back to the zeventies. Geweldig hoe Ron Baggerman de snaren beroert en dan ook nog een orgel bespeelde. Je moet het maar kunnen 12 snaren bespelen van eigenlijk twee verschillende instrumenten. Basgitaristen zijn vanaf nu dus overbodig.Soms kom je als muziekliefhebber wel eens iets heel bijzonders tegen. Dat was nu het geval.Een fantastisch performance van deze iets oudere heren (maar jong van hart!) met nog steeds een enorme gedrevenheid. De manier waarop Nippy Noya de bongo's en conga's bespeelt is ongeëvenaard. En ook Pete de drummer heeft het nog helemaal in zich. Die man speelt nog steeds als of hij in Redbone zit. Met de ogen dicht speelt hij zijn famous King kong sound.Ook de andere twee percussionisten weten van wanten. Eén voor één geven ze een solo weg die er lekker in hakt en waarbij het moeilijk is stil te blijven staan . Aan het einde van het optreden konden ze slechts één toegift spelen omdat Nippy nog moest spelen in Vught.. Na dat laatste Redbone nummer nam ik afscheid van Ron en zijn band  en bracht ik Nippy snel naar de trein. Nippy zit nog vol energie en staat nog veel op het toneel. Zo bestijgt hij nog steeds de internationale podia. Nippy nam afscheid en gaf mij een omhelzing zoals muziekkanten dat volgens hem doen. Al met al een geweldig optreden met veel jeugdsentiment. Onderweg naar huis bleef het nummer de The witch queen of new orleans" zich herhalen in mijn hoofd. Heb om het nummer uit mijn hoofd te krijgen maar even het nummer afgespeeld op mijn overvolle Ipod.

Dank aan Ron en band voor een geweldige middag

Fotografie en recensie Roland Wichser www.onstagephotography.nl


























0 reacties:

Een reactie posten

Gratis ads